Pierwsza rozprawa w sprawie z powództwa Państwa Grad przeciwko Skarbowi Państwa
W dniu 14 maja 2012 r. odbyła się pierwsza rozprawa przez Sądem Okręgowym w Piotrkowie Trybunalskim z powództwa Emilii i Władysława małż. Grad przeciwko Skarbowi Państwa – Generalnej Dyrekcji Dróg Krajowych i Autostrad o zobowiązanie do złożenia oświadczenia woli, tj. wykup działki z domem mieszkalnym, pozostałej po częściowym wywłaszczeniu na podstawie specustawy drogowej (podstawa prawna: art. 13 ust. 3 specustawy w zw. z art. 64 k.c.). Stronę powodową reprezentuje pro bono dr Marlena Pecyna, członkini Rady Programowej Kliniki Prawa Własności HFPC, stronę pozwaną zastępuje ex lege Prokuratoria Generalna Skarbu Państwa. Jeszcze przed rozprawą Prokuratoria złożyła odpowiedź na pozew, w której wnosiła o oddalenie powództwa w całości ze względu na nieudowodnienie, iż nieruchomość nie może być wykorzystywana na dotychczasowe cele. Na rozprawie pełnomocnik strony powodowej złożyła odpowiedź na powyższe pismo procesowe, w którym podtrzymuje dotychczasowe stanowisko w sprawie. Rozprawa została odroczona na czerwiec 2012 r., sąd dopuścił dowód z zeznań świadków. Rozprawę obserwował uczestnik programu KPW (pełnomocnictwo załączone do akt sprawy).
14 maja 2012


 

Posiedzenie Komisji Praw Człowieka, Praworządności i Petycji Senatu RP na temat wykonywania wyroków ETPCz

Prof. Michał Seweryński poinformował Helsińską Fundację Praw Człowieka, że dnia 16 maja 2012 r. odbędzie się posiedzenie Komisji Praw Człowieka, Praworządności i Senatu RP poświęcone informacji na temat stanu wykonywania wyroków Europejskiego Trybunału Praw Człowieka. Posiedzenie rozpocznie się o godz. 11.00 w sali 176 gmachu Senatu.

Przypomnijmy, że 12 kwietnia 2012 r. kwestię wykonywania wyroków ETPCZ przez władze polskie rozważała Komisji Sprawiedliwości i Praw Człowieka Sejmu RP. Komisja przyjęła jednomyślnie dezyderat, w którym zobowiązała Radę Ministrów do przygotowywania corocznego raportu przedstawiającego stan wykonania wyroków ETPCZ. Przewodniczący Komisji Ryszard Kalisz podkreślał, że taki raport jest niezbędny, aby tematem mogła się następnie zająć Komisja Praw Człowieka, Praworządności i Senatu RP.

Helsińska Fundacja Praw Człowieka liczy na to, że raport Rady Ministrów zostanie przygotowany na co najmniej kilka dni przed datą posiedzenia Komisji, tj. przed 16 maja 2012 r., tak aby HFPC jak również inne organizacje pozarządowe czy zawodowe (np. Komisja Praw Człowieka Naczelnej Rady Adwokackiej) mogły się do niego ustosunkować i przygotować merytorycznie do posiedzenia.
4 maja 2012
 

Fundacja w piśmie do Ministerstwa Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej przedstawiła problematykę dotyczącą spraw osób, które przenosząc w drodze darowizny własność nieruchomości, której wartość spadła wskutek uchwalenia albo zmiany planu miejscowego, nie mogły się ubiegać o odszkodowanie za obniżenie wartości nieruchomości. Clou problemu tkwi w interpretacji pojęcia „zbycie”, którym to ustawodawca posługuje się nie zawsze w sposób konsekwentny. Szczególnej komplikacji przysparza zaś dodana do ustawy o gospodarce nieruchomości definicja legalna terminu „zbycie”, wprowadzona tą samą ustawą, która nowelizowała ustawę o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, gdzie w miejsce pojęcia „sprzedaż” wprowadzono termin „zbycie”. Fundacja, powołując się na wyrażoną w art. 2 Konstytucji zasadę demokratycznego państwa prawnego i wywiedzioną z niej zasadę dostatecznej określoności prawa, zwraciła się o analizę przedstawionej problematyki i ewentualne podjęcie stosownych prac legislacyjnych. W odpowiedzi z dnia 5 kwietnia 2012 r. Ministerstwo, uznając wagę problemu dotykającego sfery majątkowej licznych właścicieli nieruchomości, podziliło zasadność podjęcia działań w celu dokładniejszego zredagowania tego przepisu przy okazji nowelizacji ustawy planistycznej.
23 kwietnia 2012
 

Polecamy artykuł Michała Chylaka "Najwyższy czas na interwencję Sądu Najwyższego" (dziennik "Rzeczpospolita" z dnia 11 kwietnia 2012 r.)

Na kanwie jednej ze spraw, którą zajęła się Helsińska Fundacja Praw Człowieka przedstawiając Sądowi Okręgowemu w Krakowie opinię „przyjaciela sądu” (amicus curiae) pojawia się pytanie czy diametralnie różne stanowiska Sądu Najwyższego co do kwestii możliwości i podstawy prawnej wywodzenia roszczeń pieniężnych między współwłaścicielami rzeczy wspólnej z tytułu korzystania z rzeczy „ponad udział” mogą naruszać konwencyjne standardy? Problem jest bowiem zasadniczy: istnienie czy też nieistnienie podstawy prawnej roszczenia (prawa podmiotowego). Nie chodzi o przesłanki, wątpliwości intertemporalne, pojemność normy, rozumienie wyrażenia, zmianę linii orzeczniczej wskutek upływu czasu, ale o rzecz kardynalną i fundamentalną dla adresatów prawa.
13 kwietnia 2012