12 stycznia 2012 r. przed Sądem Okręgowym w Warszawie odbyła się pierwsza rozprawa w sprawie z powództwa dziennikarza „Gazety Wyborczej” Bogdana Wróblewskiego o ochronę dóbr osobistych przeciwko Szefowi CBA (sygn. akt II C 626/11). Proces dotyczy pozyskiwania przez CBA danych telekomunikacyjnych dziennikarza (m. in. wykazu billingów) w latach 2005 -2007 r. Na prośbę Fundacji pełnomocnikiem pro bono powoda zgodził się zostać mec. Maciej Ślusarek. Fundacja natomiast do postępowania w charakterze organizacji społecznej na podstawie art. 61 par. 4 kpc.

W pozwie pełnomocnik powoda wskazał, że działania CBA doprowadziły do naruszenia dóbr osobistych Bogdana Wróblewskiego zarówno na płaszczyźnie prywatnej - jako obywatela, jaki i na płaszczyźnie zawodowej - jako dziennikarza. Obok złamania zasad autonomii informacyjnej (art. 47 Konstytucji) oraz bezprawnej ingerencji w tajemnicę komunikacyjną (art. 49 Konstytucji), zdaniem strony powodowej, doszło także do naruszenia prawa do swobody wypowiedzi (art. 54) i zasady wolności mediów (art. 14) poprzez obejście gwarancji wynikających z tajemnicy dziennikarskiej (art. 180 kpk oraz art. 15 prawa prasowego). Powód domaga się nakazania Szefowi CBA zniszczenia wszelkich materiałów zawierających jego dane telekomunikacyjne, a także przeprosin na łamach trzech dzienników. Pozwany wniósł o oddalenie powództwa.

W dniu 18 października 2011 r. Sąd Najwyższy podjął uchwałę, w której stwierdzono, że umieszczenie osoby pozbawionej wolności w celi o powierzchni przypadającej na osadzonego mniejszej niż 3 m2 może stanowić wystarczającą przesłankę stwierdzenia naruszenia jej dóbr osobistych. W uchwale Sądu Najwyższego wskazano, że odpowiedzialność Skarbu Państwa na podstawie art. 448 k.c. za krzywdę wyrządzoną tym naruszeniem nie zależy od winy. Uzasadnienie uchwały dostępne jest tutaj.