Złożenie skargi konstytucyjnej na przeludnienie w polskich więzieniach w sprawie Artura L.

W dniu 7 listopada 2006 r. do Trybunału Konstytucyjnego złożona została przez pełnomocnika Artura L. prof. Zbigniewa Hołdę skarga konstytucyjna na przepisy legalizujące przeludnienie polskich więzień. Jej projekt został przygotowany przez Macieja Bernatta i Adama Bodnara w ramach prac Programu Spraw Precedensowych Helsińskiej Fundacji Praw Człowieka.

W skardze konstytucyjnej Skarżący Artur L. wnosi o orzeczenie, że:

• art. 110 § 2 k.k.w. w zakresie w jakim ustala minimalną powierzchnię celi, przypadającą na jedną osobę na 3 m² w związku z art. 214 § 1 k.k.w. jest niezgodny z art. 30 (ochrona godności człowieka) art. 41 ust. 4 (prawo więźnia do humanitarnego traktowania), art. 40 (wolność od tortur, poniżającego traktowania lub karania), art. 47 (prawa do prywatności), art. 68 ust. 1 (prawa do ochrony zdrowia) w związku z art. 31 ust. 3 oraz art. 2 Konstytucji RP, oraz w związku z art. 3 Europejskiej Konwencji Praw Człowieka

• art. 248 k.k.w. w zakresie w jakim nie określa precyzyjnie zasad na jakich może dojść do ograniczenia poniżej 3 m² powierzchni celi więziennej przypadającej na jedną osobę w związku z art. 214 § 1 k.k.w. jest niezgodny z art. 41 ust. 4, art. 40, art. 47, art. 68 ust. 1, art. 30, art. 31 ust. 3 i art. 92 ust. 1 Konstytucji RP w związku z art. 2 Konstytucji RP, oraz w związku z art. 3 Europejskiej Konwencji Praw Człowieka;

• art. 98 § 1 k.p.c. w zakresie w jakim skutkuje zasądzaniem kosztów postępowania od osoby występującej na drogę sądową przeciwko Skarbowi Państwa w celu dochodzenia ochrony konstytucyjnych praw i wolności, w sytuacji w której oczywiste jest, że osoba taka nie będzie w stanie tych kosztów ponieść jest niezgodny z art. 45 ust. 1 Konstytucji RP (prawo do sądu) w związku z art. 2 Konstytucji RP.

Ewentualnie Skarżący wnosi o orzeczenie, że:

• art. 248 k.k.w. w związku z § 2 pkt 4 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 19 kwietnia 2006 r. w sprawie trybu postępowania właściwych organów w wypadku, gdy liczba osadzonych w zakładach karnych lub aresztach śledczych przekroczy w skali kraju ogólną pojemność tych zakładów (Dz.U. z 2006 r. Nr 65 poz. 459) w zakresie w jakim dopuszcza umieszczenie skazanego na powierzchni poniżej 3 m², a także w zakresie w jakim nie zawiera ograniczenia minimalnej powierzchni celi, jaka może przypadać na jednego więźnia oraz w zakresie w jakim nie wskazuje na granice czasowe umieszczenia w celi o powierzchni poniżej 3 m^2, w związku z art. 214 § 1 k.k.w., jest niezgodny z art. 41 ust. 4, art. 40, art. 47, art. 68 ust. 1 i art. 30 Konstytucji RP w związku z art. 31 ust. 3, art. 32 ust. 1 oraz art. 2 Konstytucji RP oraz w związku z art. 3 Europejskiej Konwencji Praw Człowieka.