Ogłoszenie wyroku SO w Krośnie w sprawie rodziców skazanych w pierwszej instancji z art. 212 k.k. za pisma informujące o działaniach dyrektora szkoły

W dniu 28 września 2011 r. Sąd Okręgowy w Krośnie uchylił zaskarżony wyrok Sądu Rejonowego w Krośnie z dnia 4 maja 2011 r. uznający M. P. i A. P. za winnych popełnienia czynu z art. 212 k.k. i przekazał sprawę Sądowi Rejonowemu do ponownego rozpoznania. Sprawa objęta jest Programem Spraw Precedensowych. W dniu 15 września 2011 r. wystosowaliśmy opinię przyjaciela sądu amicus curiae w sprawie.

Sąd Rejonowy w Krośnie uznał, że M. P. i A. P. w okresie od września 2008 r. do maja 2009 r. w pismach kierowanych do Podkarpackiego Kuratora Oświaty w Rzeszowie, Ministerstwa Edukacji Narodowej, Rady Gminy oraz Wójta Gminy wielokrotnie pomówili oskarżycielkę prywatną (dyrektorkę szkoły podstawowej, do której uczęszczają dzieci oskarżonych), wskazując że nie zapewnia ona odpowiedniego bezpieczeństwa w szkole, skłóca między sobą dzieci i rodziców itp. Zdaniem Sądu Rejonowego były to zarzuty niczym nieuzasadnione i niepotwierdzone przez kontrole, przeprowadzone przez różne instytucje. Ponadto, w opinii Sądu pisma te podważały zaufanie opinii publicznej i organów nadzorujących pracę szkoły oraz były czynione ponad potrzeby realizacji praw i obowiązków rodziców.

W naszej opinii z dnia 15 września poddaliśmy w wątpliwość zgodność wyroku Sądu Rejonowego w Krośnie z gwarancjami wolności słowa wyrażonymi w art. 54 ust. 1 Konstytucji RP oraz art. 10 Europejskiej Konwencji Praw Człowieka, a także gwarancjami konstytucyjnego prawa do skargi obywatelskiej. Zdaniem Fundacji Sąd Rejonowy nie wziął pod uwagę, że wysyłanie pism mogło być motywowane troską o dobro dzieci oskarżonych; nie dostrzegł prawa do skargi, z jakiego skorzystali oskarżeni; nie dokonał analizy poszczególnych wypowiedzi oskarżonych pod kątem rozróżnienia twierdzeń o faktach i opiniach; nie dostrzegł surowości i nieproporcjonalnej dolegliwości sankcji karnych i niedogodności związanych z prowadzeniem postępowania karnego przeciwko oskarżonym oraz nie wziął pod uwagę faktu, że oskarżyciel prywatny jest osoba pełniącą funkcje publiczną.