logo logo

Tu jesteś: Start Litygacja - orientacja seksualna Sprawa Bączkowski i inni przeciwko Polsce
Sprawa Bączkowski i inni przeciwko Polsce PDF Drukuj Email

Sprawa Bączkowski i inni

 

Stan faktyczny

Piąta Parada Równości miała się odbyć dnia 11 czerwca 2005 r. w Warszawie. Celem zgromadzenia miało być zwrócenie uwagi na problem prawnej oraz społecznej dyskryminacji mniejszości seksualnych i innych grup mniejszościowych: narodowych i etnicznych, wyznaniowych, kobiet i osób niepełnosprawnych.
W czerwcu Prezydent m. st. Warszawy (dalej: Prezydent Warszawy) odmówił wydania zezwolenia na zorganizowanie Parady Równości na podstawie art. 65 Prawa o Ruchu Drogowym. Głównym powodem odmowy było to, że organizator zgromadzenia – Fundacja Równości nie przedstawił projektu organizacji ruchu, choć w żadnym oficjalnym piśmie taki dokument nie był od niego wymagany.

W odpowiedzi na odmowę wydania zezwolenia osoby związane z Fundacją Równości postanowiły zorganizować 8 wieców "stacjonarnych", które miały zwrócić uwagę na problem dyskryminacji osób homoseksualnych. Wiece miały się odbyć się w różnych miejscach Warszawy, tak aby przejście z jednego wiecu na drugi utworzyło w istocie Paradę Równości. Prezydent Warszawy odmówił organizatorom wydania zezwoleń na zorganizowanie 6 spośród 8 planowanych wieców. Jednocześnie, Prezydent Warszawy wydał zezwolenia na zorganizowanie 6 innych demonstracji (m.in. przeciwko jakimkolwiek pracom nad projektem ustawy o związkach partnerskich).

Ostatecznie Parada Równości odbyła się 11 czerwca 2005 roku, jednak miała charakter nielegalnej demonstracji. Był to akt „obywatelskiego nieposłuszeństwa”.

Zagadnienie prawne

Sprawa Bączkowski i inni dotyczy istotnych zagadnień z zakresu prawa do pokojowego zgromadzania się i niedyskryminacji. Uznając, że odmowa wydania zezwolenia na zorganizowanie w Warszawie Parady Równości i „wieców stacjonarnych” była przejawem dyskryminacji ze względu na orientację seksualną, organizatorzy Parady Równości złożyli skargę do Europejskiego Trybunału Praw Człowieka w Strasburgu (dalej: ETPC) na naruszenie przez Polskę Europejskiej Konwencji Praw Człowieka (dalej: EKPC). Skarga została złożona łącznie przez Fundację Równości oraz przez organizatorów 5 wieców związanych z Paradą Równości: Tomasza Bączkowskiego, Roberta Biedronia, Ingę Kostrzewę, Krzysztofa Kliszczyńskiego oraz Tomasza Szypułę. Skarżący zarzucili, że w ich sprawie doszło do naruszenia trzech praw gwarantowanych Konwencją: art. 11 Konwencji (prawo do swobodnego, pokojowego zgromadzania się), art. 13 (prawo do skutecznego środka odwoławczego) oraz art. 14 (zakaz dyskryminacji w korzystaniu z praw gwarantowanych Konwencją).
Zdaniem skarżących wszystkie działania prawne jakie podejmował Prezydent Warszawy motywowane były pobudkami politycznymi oraz ideologicznymi, a nie literą prawa.

Stan sprawy

20/05/2005

Prezydent Warszawy udzielił wywiadu, w którym złożył deklarację, że bezwzględnie zakaże organizacji Parady Równości, gdyż sprzeciwia się publicznemu propagowaniu homoseksualizmu.

3/06/2005

Inżynier Ruchu m.st. Warszawy z upoważnienia Prezydenta Warszawy wydał decyzję w sprawie odmowy wydania zezwolenia na zorganizowanie Parady Równości.

9/06/2005

Prezydent Warszawy wydał decyzje odmowne w sprawie 6 stacjonarnych wieców organizowanych przez osoby związane z Fundacją Równości. Prezydent Warszawy wydał jednocześnie zezwolenia na organizację demonstracji przeciwko próbom regulacji dotyczącej związków jednopłciowych.

28/06/2005

Fundacja Równości zaskarżyła decyzję Prezydenta z dnia 3 czerwca 2005 roku do Samorządowego Kolegium Odwoławczego (dalej: SKO).

22/08/2005

SKO uchyliło zaskarżoną decyzję z 3 czerwca 2005 roku, stwierdzając, że została ona wydana z naruszeniem prawa.

10/06/2005

Organizatorzy „wieców stacjonarnych” odwołali się do Wojewody Mazowieckiego od decyzji Prezydenta z dnia 9 czerwca 2005 roku.

17/06/2005

Wojewoda Mazowiecki wydał 6 decyzji uchylających zaskarżone decyzje w sprawie odmowy wydania zezwolenia na zorganizowanie 6 „wieców stacjonarnych”. W uzasadnieniu wskazano, że zaskarżone decyzje zostały wydane z naruszeniem prawa.

16/12/2005

Organizatorzy Parady Równości i „wieców stacjonarnych” złożyli skargę do Europejskiego Trybunału Praw Człowieka w Strasburgu (dalej: ETPC). Przed ETPC skarżących reprezentował prof. Z. Hołda.

18/01/2006

Trybunał Konstytucyjny uznał przepisy na podstawie których organizatorom Parady Równości odmówiono zezwolenia na jej zorganizowanie za niekonstytucyjne (K 21/05).

21/12/2006

HFPC otrzymało informację od ETPC w sprawie dopuszczalności złożonej skargi (skarga nr 1543/06).

3/05/2007

ETPC wydał wyrok w sprawie Bączkowski i inni przeciwko Polsce, stwierdzając, że polskie władze naruszyły art. 11, 13 i 14 Konwencji.

26/09/2007

ETPC odrzucił odwołanie polskiego rządu od wyroku Izby. Wyrok Izby staje się ostateczny.

 Informacje o prawnikach pro bono

Przed ETPC skarżących reprezentował prof. Z. Hołda.

Implementacja wyroku ETPC w sprawie Bączkowski i inni przeciwko Polsce

Wyrok w sprawie Bączkowski i inni przeciwko Polsce objęty jest standardową procedurą nadzoru wykonania orzeczenia przez Komitet Ministrów Rady Europy. Opis planowanych działań zmierzających do wykonania wyroku został przedłożony Komitetowi w dniu 17 lutego 2012 roku. Obecnie członkowie Komitetu oczekują na dalsze wyjaśnienia od rządu polskiego co do podjętych działań.

Media

Gazeta Wyborcza, „Wolności konstytucyjne. Co rusz to ograniczenia”

Gazeta Wyborcza, „Prezydent się waha. Ustawa o zgromadzeniach wstrzymana”

Gazeta Wyborcza, „Wolność zgromadzeń. Organizacje pozarządowe przegrywają z prezydentem”

Hasła kluczowe: dyskryminacja, Parada Równości, zgromadzenia, Bączkowski.

 

 

Stworzone dzięki Joomla!. Designed by: joomla 1.5 templates mysql date Valid XHTML and CSS | Joomla SEF URLs by Artio.