logo logo

Tu jesteś: Start
Aktualności archiwum newsów

 

11/07/2016
Krytyczna opinia HFPC dotycząca projektu ustawy antyaborcyjnej


HFPC przedstawiła opinię w sprawie obywatelskiego projektu ustawy przygotowanego przez Komitet Inicjatywy Ustawodawczej „Stop aborcji”. HFPC odniosła się do proponowanych zmian w ustawie o planowaniu rodziny oraz Kodeksie karnym uwzględniając międzynarodowe standardy oraz rekomendacje organów stojących na straży praw człowieka.

„W naszym stanowisku podkreślamy, że wprowadzenie całkowitego zakazu przerywania ciąży wiązałoby się z systemowym naruszaniem godności kobiet i ich podstawowych praw człowieka oraz narażaniem ich na okrutne, nieludzkie i poniżające traktowanie” – powiedziała Zuzanna Warso, prawniczka HFPC.

Zdaniem HFPC zaproponowane zmiany w Kodeksie karnym, jeśli zostaną przyjęte, będą stanowiły niedopuszczalną ingerencję w życie prywatne kobiet oraz barierę w realizacji przez nie prawa do ochrony zdrowia. Propozycje przepisów zakładające zaostrzenie obowiązujących regulacji poprzez wprowadzenie całkowitego zakazu aborcji oraz kryminalizację aborcji bez względu na okoliczności są sprzeczne z rekomendacjami międzynarodowych organów stojących na straży przestrzegania praw człowieka.

W opinii HFPC zaproponowana w projekcie daleko idąca kryminalizacja aborcji oraz działań nieumyślnych, z którymi związane jest ryzyko przerwania ciąży może działać odstraszająco i wywołać tzw. „efekt mrożący”, tj. skłaniać niektórych lekarzy do unikania podejmowania działań koniecznych dla ratowania życia i zdrowia kobiet w obawie przed sankcjami karnymi. Będzie to skutkowało naruszeniami prawa kobiet do ochrony zdrowia, do prywatności, do wolności od nieludzkiego traktowania, a w niektórych przypadkach także ich prawa do życia.

Ponadto kryminalizacja działań nieumyślnych, których skutkiem jest śmierć albo uszkodzenie lub rozstrój zdrowia płodu, może powstrzymywać lekarzy przed wykonywaniem diagnostycznych badań prenatalnych. Brak badań będzie prowadził do zaniechania terapii prenatalnych, co w istocie oznacza zmianę niekorzystną z punktu widzenia ochrony życia i zdrowia płodu.

HFPC pragnie ponadto podkreślić, iż uznanie życia ludzkiego w fazie prenatalnej za wartość podlegającą ochronie, nie oznacza, że w pewnych okolicznościach ochrona ta nie może być ograniczona ze względu na konieczność zagwarantowania podstawowych praw i wolności kobiety. Wprowadzenie całkowitego zakazu oraz zaproponowana w projekcie kryminalizacja aborcji oznacza uznanie bezwzględnego prymatu ochrony życia w fazie prenatalnej i poświęcenie praw kobiet. W opinii HFPC to rozwiązanie, jako nieproporcjonalnie ograniczające prawa kobiet, należy uznać za niezgodne z przepisami Konstytucji oraz aktów międzynarodowych gwarantujących ochronę godności i praw człowieka.

Opinia dostępna jest tutaj.

 

 

06/07/2016
Co z reformą ubezwłasnowolnienia?

 

HFPC zwróciła się do Ministerstwa Sprawiedliwości z prośbą o udzielenie informacji na temat aktualnego stanu prac legislacyjnych nad reformą instytucji ubezwłasnowolnienia.

W marcu 2015 r. Rada Ministrów poleciła Ministrowi Sprawiedliwości opracowanie projektu ustawy, która miałaby doprowadzić do zastąpienia ubezwłasnowolnienia mniej restrykcyjnymi formami ingerencji w zdolność do czynności prawnych. Podstawą opracowania projektu ustawy miały stanowić efekty pracy działającego przy Komisji Kodyfikacyjnej Prawa Cywilnego u ds. zdolności do czynności prawnych osób niepełnosprawnych psychicznie. HFPC uczestniczyła w dotychczasowych pracach legislacyjnych zmierzających do reformy instytucji ubezwłasnowolnienia.

Obecny kształt ubezwłasnowolnienia stoi w sprzeczności m.in. z ratyfikowaną przez Polskę Konwencją o prawach osób z niepełnosprawnościami, która opiera się na promowaniu godności, autonomii i niezależności osób z niepełnosprawnościami. Konwencja wyklucza możliwość pozbawiania zdolności do czynności prawnych osób z niepełnosprawnościami – mówi dr Dorota Pudzianowska, Koordynatorka Programu Artykuł 32.

Osoby z niepełnosprawnościami, które mogą mieć trudności w podejmowaniu decyzji powinny mieć zapewnione zróżnicowane i indywidualnie dopasowane środki wsparcia. Środki te powinny ułatwiać osobom z niepełnosprawnościami korzystanie ze zdolności do czynności prawnych – mówi Jarosław Jagura, prawnik HFPC.

Pismo HFPC do MS można znaleźć tutaj.

 

 

30/06/2016
Odpowiedź Ministerstwa na interwencję HFPC ws. ulg w przejazdach koleją psów asystujących


Ministerstwo Infrastruktury i Budownictwa odpowiedziało na interwencję HFPC w sprawie zróżnicowania opłat za przejazd koleją psa przewodnika i innego psa asystującego. HFPC zaapelowała o podjęcie inicjatywy w zakresie zmiany przepisów, by zniżka na przejazdy obejmowała wszystkie rodzaje psów asystujących. Zdaniem Ministerstwa obecnie obowiązujące regulacje nie doprowadzają do nierównego traktowania osób z różnymi rodzajami niepełnosprawności.

Przypomnijmy, że w regulaminie PKP Intercity pies przewodnik jest wskazany jako jeden z rodzajów psa asystującego. Jednak regulamin zastrzega jednocześnie, że zniżka na przejazd przysługuje wyłącznie w stosunku do psa przewodnika, co oznacza, że ze zniżki mogą skorzystać jedynie osoby niewidome. Regulamin PKP Intercity nie przewiduje udogodnień dla osób korzystających z innych rodzajów psów asystujących, mimo że one w ten sam sposób łagodzą skutki niepełnosprawności co psy przewodnicy. Zdaniem HFPC brak jest obiektywnego uzasadnienia dla zróżnicowania opłat za psa przewodnika i pozostałe rodzaje psów asystujących.

W odpowiedzi czytam, że „system ulg obowiązujących w publicznym transporcie zbiorowym w Polsce – uregulowany m.in. w przepisach ustawy o uprawnieniach do ulgowych przejazdów środkami publicznego transportu zbiorowego – jest wyrazem wypracowanego w tym zakresie kompromisu społecznego i dotyczy tylko niektórych grup społecznych (w tym niektórych kategorii osób niepełnosprawnych).”

HFPC została poinformowana, że rozszerzenie zakresu ulg obowiązujących w publicznym transporcie zbiorowym spowoduje obciążenie budżetu państwa, ponieważ właśnie z niego finansowane są ww. ulgi. Zmiany takie, według Ministra Infrastruktury i Budownictwa, są niepożądane z punktu widzenia bezpieczeństwa finansów publicznych.

„Z odpowiedzi Ministra Infrastruktury i Budownictwa można zrozumieć, że tylko pies przewodnik powinien być uprzywilejowany, bo tylko on pomaga osobom z niepełnosprawnościami, a pozostałe rodzaje psów asystujących wcale nie pomagają w codziennych czynnościach” – mówi dr Dorota Pudzianowska, prawniczka HFPC. „Zgodnie z danymi otrzymanymi z PFRON w całej Polsce jest jedynie 110 psów asystujących. Trudno zatem zrozumieć argument Ministra, że objęcie zakresem ulg przejazdowych wszystkich psów asystujących spowoduje obciążenie budżetu państwa” – dodaje dr Dorota Pudzianowska.

W odpowiedzi stwierdzono także, że Ministerstwo Infrastruktury i Budownictwa jest niewłaściwe w kwestii stworzenia ulgi ustawowej dla psów asystujących, ponieważ należy to do właściwości Ministerstwa Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej. W związku z tym HFPC zwróciła się w tej sprawie do Minister Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej.


Odpowiedź Ministerstwa Infrastruktury i Transportu można znaleźć tutaj.

Pismo do Minister Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej można znaleźć tutaj.

 

 

28/06/2016
TK: zasady umieszczania osób ubezwłasnowolnionych w DPS niezgodne z Konstytucją


Trybunał Konstytucyjny orzekł, że przepisy ustawy o ochronie zdrowia psychicznego, regulujące umieszczanie osób ubezwłasnowolnionych całkowicie w domach pomocy społecznej przez ich opiekunów, są niezgodne z Konstytucją. Swoją opinię prawną w tej sprawie przedłożyła Trybunałowi w ubiegłym tygodniu HFPC.

„To dla nas bardzo ważny wyrok. Fundacja od blisko czterech lat monitoruje wykonanie wyroku Europejskiego Trybunału Praw Człowieka w sprawie Kędzior przeciwko Polsce, w którym po raz pierwszy stwierdzono, że polskie przepisy nie spełniają standardów ochrony praw człowieka. Mamy nadzieję, że wyrok TK doprowadzi do zmiany wadliwych regulacji” – tłumaczy Marcin Szwed, prawnik HFPC.

Postępowanie przed Trybunałem Konstytucyjnym dotyczyło dwóch przepisów ustawy o ochronie zdrowia psychicznego. Pierwszy z nich regulował procedurę umieszczania osób ubezwłasnowolnionych całkowicie w DPS przez ich opiekunów. Zakładał on, że umieszczenie takie traktowane jest co do zasady jako dobrowolne, jednak opiekun powinien uzyskać zgodę sądu opiekuńczego na dokonanie takiej czynności. Niestety, procedura w której sąd udzielał takiej zgody pozbawiała osoby ubezwłasnowolnione jakichkolwiek gwarancji procesowych. Osoby takie często nie były nawet wysłuchiwane przez sąd, a także nie miały możliwości zaskarżenia wydanego orzeczenia.

Drugi z przepisów normował procedurę kontroli zasadności i legalności pobytu w DPS już po umieszczeniu osoby w takiej placówce. Wynikało z niego, że osoba ubezwłasnowolniona całkowicie, umieszczona w DPS na wniosek swojego opiekuna prawnego, nie ma możliwości samodzielnego złożenia wniosku do sądu o dokonanie kontroli jej sytuacji, a ponadto taka kontrola nie była również sprawowana periodycznie przez sąd z urzędu.

Trybunał Konstytucyjny uznał, że oba te przepisy naruszały konstytucyjne gwarancje ochrony wolności osobistej (art. 41 ust. 1 Konstytucji), godności ludzkiej (art. 30 Konstytucji) oraz prawa do sądu (art. 45 ust. 1 Konstytucji). Procedura, w jakiej sąd orzekał o udzieleniu opiekunowi zgody na umieszczenie osób ubezwłasnowolnionych w DPS nie spełniała minimalnych wymogów sprawiedliwości proceduralnej, gdyż nie przyznawała takim osobom nawet prawa do bycia wysłuchanymi. Dochodziło zatem do uprzedmiotowienia i instrumentalizacji osób ubezwłasnowolnionych. Z uwagi na to, kontrolowane przez TK regulacje nie zapewniały osobom ubezwłasnowolnionym ochrony prawnej przed złą wolą ich opiekunów prawnych, choć przecież założenie, że opiekun prawny zawsze kieruje się wyłącznie dobrem podopiecznego, nie zawsze jest prawdziwe.

„Trybunał podkreślił, że niekonstytucyjność analizowanych przepisów jest rażąca. Przepisy ingerowały w najbardziej podstawowe praw jednostki, takie jak wolność osobista i ochrona godności ludzkiej” – mówi Marcin Szwed.

W ramach wykonania wyroku ustawodawca powinien stworzyć prawne mechanizmy kontroli zasadności pobytu osoby ubezwłasnowolnionej w DPS. Procedura taka nie może pomijać stanowiska samych ubezwłasnowolnionych. Konstytucja wymaga bowiem zapewnienia osobom ubezwłasnowolnionym realnego wpływu na kontynuację pobytu w DPS.

TK rozpatrzył sprawę na wniosek RPO.

Opinia HFPC złożona w tej sprawie dostępna jest tutaj.

Podsumowanie działań HFPC w tym zakresie dostępnych jest tutaj.

 
« pierwszapoprzednia12345678910następnaostatnia »

Strona 1 z 140

Stworzone dzięki Joomla!. Designed by: joomla 1.5 templates mysql date Valid XHTML and CSS | Joomla SEF URLs by Artio.