| Powierzchnia | 2,5 miliona km kw. |
| Stolica | Lhasa |
| Ludność | 6 milionów Tybetańczyków i około 7,5 miliona Chińczyków |
| Język | Tybetański (rodzina tybeto-birmańska);
w Tybecie językiem urzędowym jest chiński |
| Waluta | Przed okupacją: thanka; obecnie chiński yuan |
| Narodowa potrawa | Campa - prażona mąka jęczmienna |
| Narodowy napój | Solona herbata z masłem |
| Zwierzęta | Drong - dziki jak, bharal - niebieska owca,
cziru - antylopa tybetańska, kjang - dziki osioł, saa - śnieżna pantera (wszystkie zagrożone wyginięciem) |
| Problemy ekologiczne | Karczowanie lasów we wschodnim Tybecie,
rabunkowe gospodarowanie bogactwami naturalnymi, kłusownictwo |
| Średnia wysokość | Ponad 4.000 m n.p.m. |
| Średnie opady | Od 1 mm w styczniu i 25 mm w lipcu
w zachodniej, do 25-50 mm w styczniu i 800 mm w lipcu - we wschodniej części kraju |
| Średnie temperatury | Lipiec: 14 st. C; styczeń: - 4,5 st. C |
| Bogactwa naturalne | Boraks, uran, żelazo, chromit, złoto,
gaz ziemny |
| Główne rzeki | Jarlung Cangpo (Brahmaputra), Driczu
(Jangcy), Gjamo Ngulczu (Saluin), Dzaczu (Mekong), Maczu (Żółta), Sangje Khabab (Indus), Langczen Khabab (Satledź), Mapcza Khabab (Ganges), Bhumczu (Arun) |
| Gospodarka | Tybetańczycy: głównie uprawa i hodowla;
Chińczycy: władza, handel, przemysł, usługi |
| Regiony | Czolka-Sum (trzy prowincje): U-Cang
(Tybet centralny); Amdo (północny wschód); Kham (południowy wschód) |
| Państwa graniczne | Indie, Nepal, Bhutan, Birma, Chiny |
| Godło, barwy | Śnieżne lwy, czerwone i niebieskie
promienie; w Tybecie - nielegalne |
| Przywódca polityczny
i duchowy |
XIV Dalajlama Tenzin Gjaco
(na wygnaniu w Indiach) |
| System rządów na wychodźstwie | Demokracja parlamentarna |
| System rządów w Tybecie | Komunistyczny |
| Stosunki z ChRL | Kolonialne |
| Status prawny | Terytorium okupowane |
Flaga Tybetu

Ośnieżona góra - to Tybet, kraj otoczony śnieżnymi szczytami.
Sześć czerwonych pasów na niebieskim niebie odpowiada przodkom narodu tybetańskiego: sześciu plemionom - Se, Mu, Dong, Tong, Dru i Ra.
Połączenie sześciu pasów czerwonych (plemiona) i sześciu niebieskich (niebo) symbolizuje nieprzerwaną ochronę czarnych i czerwonych bóstw opiekuńczych, które od wieków troszczą się o nauki duchowe i świecką społeczność Tybetu.
Słońce nad szczytem ośnieżonej góry, którego promienie płyną we wszystkich kierunkach, jest symbolem wolności, Dharmy, dostatku, szczęścia i równości wszystkich mieszkańców Tybetu.
Dwa śnieżne lwy o turkusowych grzywach nieustraszoności symbolizują zwycięską jedność życia duchowego i świeckiego.
Wzniesiony, trójkolorowy, promienny klejnot wyraża wszechobecny szacunek Tybetańczyków dla Trzech Najwyższych Klejnotów: Buddy, Dharmy i Sanghi.
Dwukolorowy, wirujący klejnot między śnieżnymi
lwami świadczy
o oddaniu Tybetańczyków dyscyplinie etycznego
postępowania - praktyce dziesięciu wzniosłych cnót i szesnastu rodzajów
prawości.
Okalający flagę żółty pas symbolizuje rozprzestrzenianie się i rozkwit nauk Buddy, które podobne są czystemu złotu.